« مسألهء 1082 » اگر در سجده اوّل مهر به پيشانى بچسبد ، بايد قبل از سجدهء دوم آن را از پيشانى جدا كند و سپس به سجده برود و چنانچه بدون اين كه مهر را بردارد ، عمداً دوباره به سجده رود ، نمازش باطل است و بايد آن را اعاده كند .
« مسألهء 1083 » جاى پيشانى نمازگزار بايد از محل ايستادن و همچنين از محل زانوهاى او بيش از چهار انگشت بسته پستتر يا بلندتر نباشد .
« مسألهء 1084 » در زمين سراشيبى كه شيب آن كم است ، اگر جاى پيشانى نمازگزار از جاى ايستادن و سر زانوهاى او بيش از چهار انگشت بسته ، بالاتر يا پايينتر باشد ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1085 » اگر پيشانى را سهواً بر چيزى بگذارد كه از جاى انگشتان پا و سر زانوهاى او بلندتر از چهار انگشت بسته است ، چنانچه بلندى آن به قدرى باشد كه نگويند در حال سجده است ، بنابر احتياط واجب بايد سر را بردارد و به چيزى كه بلندى آن به اندازه چهار انگشت بسته يا كمتر است بگذارد و احتياط اين است كه سر را از روى آن به روى چيزى كه بلندى آن به اندازهء چهار انگشت بسته يا كمتر است نكشد و اگر بلندى آن به قدرى باشد كه بگويند در حال سجده است ، احتياط واجب آن است كه پيشانى را از روى آن به روى چيزى كه بلندى آن به اندازهء چهار انگشت بسته يا كمتر است بكشد و اگر كشيدن پيشانى ممكن نباشد ، بنابر احتياط واجب بايد پيشانى را بلند كند و بر موضعى كه بلندى زايدى ندارد بگذارد و نماز را تمام كند و دوباره بخواند .
« مسألهء 1086 » نبايد بين پيشانى و آنچه بر آن سجده مىكند چيزى فاصله باشد ، پس اگر مهر به قدرى چرك باشد كه پيشانى به خود مهر نرسد ، سجده باطل است ، ولى اگر مثلًا رنگ مهر تغيير كرده باشد ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1087 » اگر در حال سجده بفهمد چيزى مانند موى سر بين پيشانى و مهر فاصله شده ، نبايد پيشانى را بلند كند ، بلكه بايد به هر شكل ممكن چيزى را كه فاصله شده بر طرف نمايد ، مگر اين كه به قدرى كم باشد ( مانند يك يا دو تار مو ) كه مانع از تحقق سجده نباشد .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 200
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٠٠