« مسألهء 970 » اگر قسمتى از نماز را براى غير خدا بجا آورد ، چنانچه آن قسمت مثل حمد و سوره واجب باشد و محل تدارك آن باقى باشد ( مثل اين كه هنوز وارد ركوع نشده باشد ) ، بنابر احتياط واجب بايد آن را دوباره به قصد قربت تكرار كرده و نماز را تمام كند و سپس دوباره نماز را بخواند ، و اگر نتواند آن را دوباره بگويد ؛ يعنى محل تدارك آن گذشته باشد ، نمازش باطل است ؛ و اگر آن قسمت مانند قنوت مستحب باشد ، بنابر احتياط واجب نماز را تمام كند و سپس آن را دوباره بخواند ، بلكه اگر تمام نماز را براى خدا بجا آورد ، ولى براى نشان دادن به مردم در جاى مخصوصى مثل مسجد يا در وقت مخصوصى مثل اوّل وقت يا به طرز مخصوصى مثلًا با جماعت نماز بخواند ، نماز او باطل است .
2 - تَكبيرةُ الإحرام
« مسألهء 971 » گفتن « اللَّهُ اكْبَر » در اوّل هر نماز ، واجب و « ركن » است و بايد حروف « اللَّه » و « اكْبَر » و دو كلمه « اللَّهُ اكْبَر » را پشت سر هم بگويد و نيز بايد اين دو كلمه به عربى صحيح گفته شوند و اگر به عربى غلط بگويد يا مثلًا ترجمهء آن را به فارسى بگويد ، صحيح نيست .
« مسألهء 972 » احتياط واجب آن است كه تكبيرةالاحرام نماز را به چيزى كه پيش از آن مىخواند - مثلًا به اقامه يا به دعايى كه پيش از تكبير مىخواند - و همچنين به چيزى كه پس از آن مىخواند ، نچسباند .
« مسألهء 973 » هنگام گفتن تكبيرةالاحرام ، بدن بايد آرام باشد و اگر عمداً در حالى كه بدن او حركت دارد تكبيرةالاحرام را بگويد ، احتياطاً بايد نماز را پس از اتمام آن اعاده كند ، ولى چنانچه سهواً حركت كند ، نماز او صحيح است .
« مسألهء 974 » نمازگزار بايد تكبير ، حمد ، سوره ، ذكر و دعا را به گونهاى بخواند كه خودش بشنود و اگر به واسطهء سنگينى يا ناشنوايى گوش يا سر و صداى زياد نمىشنود ، بايد به نحوى بگويد كه اگر مانعى نباشد بشنود .
« مسألهء 975 » كسى كه لال است يا زبان او مرضى دارد كه نمىتواند « اللَّهُ اكْبَر » را