مطلق نمايد نه قصد اقامه و از « حَىَّ عَلَى الصَّلاةِ » تا « حَىَّ عَلى خَيْرِ الْعَمَلِ » را به اميد ثواب بگويد .
« مسألهء 950 » كسى كه اذان و اقامه ديگرى را به طور كامل شنيده ، چه با او گفته باشد و چه نگفته باشد ، در صورتى كه بين آن اذان و اقامه و نمازى كه مىخواهد بخواند ، زياد فاصله نشده باشد ، مىتواند براى نماز خود اذان و اقامه نگويد .
« مسألهء 951 » اگر مرد اذان زن را بشنود ، اذان از او ساقط نمىشود ، چه آن را به قصد لذّت بشنود و چه بدون قصد لذت .
« مسألهء 952 » اذان و اقامه نماز جماعت را بايد مرد بگويد ؛ ولى چنانچه زنى با جماعت مردان محرم باشد ، اذان او براى آن جماعت كافى است ، اگرچه احتياط مستحب آن است كه به آن اكتفا نشود .
« مسألهء 953 » اقامه بايد بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگويند ، صحيح نيست .
« مسألهء 954 » اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد ، مثلًا « حَىَّ عَلَى الْفَلاحِ » را پيش از « حَىَّ عَلَى الصَّلاةِ » بگويد ، بايد از جايى كه ترتيب به هم خورده ، دوباره بگويد .
« مسألهء 955 » بايد بين اذان و اقامه فاصله ندهد و اگر بين آنها به قدرى فاصله دهد كه اذانى كه گفته ، اذان اين اقامه حساب نشود ، مستحب است دوباره اذان و اقامه را بگويد و نيز اگر بين اذان و اقامه و نماز به قدرى فاصله دهد كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشوند ، مستحب است دوباره براى آن نماز اذان و اقامه بگويد .
« مسألهء 956 » اذان و اقامه بايد به عربى صحيح گفته شود ، پس اگر كسى به عربى غلط بگويد يا به جاى يك حرف ، حرف ديگرى را بگويد يا مثلًا ترجمهء آن را بگويد ، صحيح نيست .
« مسألهء 957 » اذان و اقامه بايد بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود و اگر عمداً يا از روى فراموشى پيش از وقت بگويد ، باطل است .
« مسألهء 958 » اگر پيش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته يا نه ، بايد اذان را بگويد ، ولى اگر مشغول اقامه شود و شك كند كه اذان گفته يا نه ، گفتن اذان لازم نيست .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 180
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٨٠