« مسألهء 959 » اگر در بين اذان يا اقامه ، پيش از آن كه قسمتى را بگويد ، شك كند كه قسمت پيش از آن را گفته يا نه ، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده ، بگويد و اگر بعد از اين كه شروع به گفتن قسمتى از اذان يا اقامه كرد ، شك كند كه آنچه پيش از آن است را گفته يا نه ، بنابر احتياط قسمت قبل را بايد بگويد .
« مسألهء 960 » مستحب است انسان در هنگام گفتن اذان رو به قبله بايستد ، با وضو يا غسل باشد ، دستها را به گوش بگذارد ، صدا را بلند نمايد و بكشد و بين جملههاى اذان كمى فاصله دهد و بين آنها حرف نزند .
« مسألهء 961 » لازم است انسان هنگام گفتن اقامه ، با طهارت باشد و اقامه را در حال ايستاده بگويد .
« مسألهء 962 » مستحب است بدن انسان در هنگام گفتن اقامه آرام باشد ، آن را از اذان آهسته تر بگويد و جملههاى آن را به هم نچسباند ، ولى به اندازهاى كه بين جملههاى اذان فاصله مىدهد ، بين جملههاى اقامه فاصله ندهد .
« مسألهء 963 » انسان مىتواند به اميد كسب ثواب بين اذان و اقامه يك قدم بردارد يا قدرى بنشيند يا سجده كند يا ذكر بگويد يا دعا بخواند يا قدرى ساكت باشد يا حرفى بزند يا دو ركعت نماز بخواند ، ولى حرف زدن بين اذان و اقامهء نماز صبح مكروه است و بهتر است دو ركعت نماز را بين اذان و اقامهء نماز مغرب ، بجا نياورد .
« مسألهء 964 » مستحب است كسى را كه براى گفتن اذان معيّن مىكنند ، عادل و آگاه به اوقات نماز بوده و صداى او بلند باشد و اذان را در جاى بلندى بگويد .
واجبات نماز
واجبات نماز يازده چيز است :
اوّل : نيّت ، دوم : تكبيرةُالاحرام ( يعنى گفتن « اللَّهُ اكْبَر » در اوّل نماز ) ، سوم : قيام ( يعنى ايستادن ) ، چهارم : قرائت ، پنجم : ذكر ركوع و سجود و ركعتهاى سوم و چهارم ، ششم : ركوع ، هفتم : سجود ، هشتم : تشهّد ، نهم : سلام ، دهم : ترتيب ، يازدهم : موالات ( يعنى پى