كند كه در حال ايستادن ، تكبير گفته است .
« مسألهء 983 » اگر ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند و به خاطر آورد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد و به ركوع رود و اگر بدون اين كه بايستد ، به حال خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده ، نماز او باطل است .
« مسألهء 984 » نبايد هنگامى كه ايستاده است بدن را حركت دهد و به طرفى خم شود و بنابر احتياط به جايى تكيه نيز نبايد بكند ؛ ولى اگر از روى ناچارى باشد يا در حال خم شدن براى ركوع پاها را حركت دهد ، اشكال ندارد .
« مسألهء 985 » اگر هنگامى كه ايستاده از روى فراموشى بدن را حركت دهد يا به طرفى خم شود يا به جايى تكيه كند ، اشكال ندارد ، ولى اگر در قيام به هنگام گفتن تكبيرةالاحرام و قيام متصل به ركوع از روى فراموشى به طرفى خم شود ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را تمام كند و دوباره بخواند .
« مسألهء 986 » هنگام ايستادن بنابر احتياط بايد هر دو پا روى زمين باشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد و اگر روى يك پا نيز باشد ، اشكال ندارد .
« مسألهء 987 » اگر كسى كه مىتواند درست بايستد ، پاها را به قدرى از هم فاصله دهد كه به حال ايستادن معمولى نباشد ، نماز او باطل است .
« مسألهء 988 » اگر انسان در نماز بخواهد كمى جلو يا عقب رود يا كمى بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد ، نبايد چيزى بگويد ، ولى « بِحَوْلِ اللَّهِ وَقُوَّتِهِ أَقُومُ وَأَقْعُدُ » را بايد در حال برخاستن بگويد و در هنگام گفتن ذكرهاى واجب نيز بدن بايد بىحركت باشد ؛ بلكه احتياط واجب آن است كه در هنگام گفتن ذكرهاى مستحبّى نماز نيز بدنش آرام باشد .
« مسألهء 989 » اگر عمداً در حال حركت بدن ذكر بگويد ، مثلًا هنگام رفتن به ركوع يا سجده تكبير بگويد ، چنانچه آن را به قصد ذكرى كه در نماز دستور دادهاند بگويد ، احتياطاً بايد نماز را دوباره بخواند و اگر به اين قصد نگويد بلكه بخواهد ذكرى گفته باشد ، نماز صحيح است .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 185
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٨٥