درست بگويد ، بايد به هر نحو كه مىتواند بگويد و اگر هيچ نمىتواند بگويد ، بايد در قلب خود بگذراند و براى تكبير اشاره كند و اگر مىتواند ، بنابر احتياط واجب زبانش را نيز حركت دهد .
« مسألهء 976 » مستحب است بعد از تكبيرةالاحرام بگويد : « يا مُحْسِنُ قَدْ أتاكَ الْمُسىءُ وَقَدْ أمَرْتَ الْمُحْسِنَ أنْ يَتَجَاوَزَ عَنِ الْمُسىءِ ، أنْتَ الْمُحْسِنُ وَأنَا الْمُسىءُ ، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَتَجاوَزْ عَنْ قَبيحِ ما تَعْلَمُ مِنّى » يعنى : « اى خدايى كه به بندگان احسان مىكنى ، بندهء گنهكار به در خانهء تو آمده و تو امر كردهاى كه نيكوكار از گنهكار بگذرد ، تو نيكوكارى و من گناهكار ، به حقّ محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم رحمت خود را بر محمّد و آل محمّد بفرست و از بدىهايى كه مىدانى از من سر زده درگذر . »
« مسألهء 977 » مستحب است هنگام گفتن تكبير اوّل نماز و تكبيرهاى بين نماز ، دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد .
« مسألهء 978 » اگر شك كند كه تكبيرةالاحرام را گفته يا نه ، چنانچه بعد از آن مشغول خواندن چيزى شده باشد ، به شك خود اعتنا نكند و اگر چيزى نخوانده باشد ، بايد تكبير را بگويد .
« مسألهء 979 » اگر بعد از گفتن تكبيرةالاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
« مسألهء 980 » مستحب است انسان علاوه بر تكبيرةالاحرام شش تكبير ديگر نيز بگويد و مىتواند هر كدام از آنها را كه خواست به عنوان تكبيرةالاحرام تعيين كند .
3 - قيام ( ايستادن )
« مسألهء 981 » قيام در هنگام گفتن تَكبيرةُالاحرام و قيام متّصل به ركوع - به اين معنا كه از حالت قيام به ركوع برود - ركن است ، ولى قيام در هنگام خواندن حمد و سوره و قيام بعد از ركوع ركن نيست و اگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نماز او صحيح است .
« مسألهء 982 » واجب است پيش از گفتن تكبير و بعد از آن مقدارى بايستد تا يقين