« مسألهء 943 » بين جملههاى اذان و اقامه بايد خيلى فاصله نشود و اگر بين آنها بيشتر از معمول فاصله بيندازد ، بايد دوباره آن را از سر بگيرد .
« مسألهء 944 » اگر در اذان و اقامه صدا را در گلو بيندازد ، چنانچه غنا شود - يعنى به نحو آوازهخوانى كه در مجالس لهو و بازيگرى معمول است ، اذان و اقامه را بگويد - حرام است .
« مسألهء 945 » اگر نمازگزار نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشاء را بدون فاصله يا با فاصلهء كمى از هم بخواند ، در نماز عصر يا عشاء اذان ساقط مىشود و خواندن نافله و تعقيبات نماز ، موجب فاصله شدن بين دو نماز و عدم سقوط اذان از نماز دوم نمىگردد .
همچنين در نماز عصر روز جمعه چنانچه آن را پس از نماز جمعه و بدون فاصله با آن بخواند ، اذان ساقط مىشود .
« مسألهء 946 » اگر براى نماز جماعتى اذان و اقامه گفته باشند ، كسى كه با آن جماعت نماز مىخواند ، نبايد براى نماز خود اذان و اقامه بگويد .
« مسألهء 947 » اگر براى خواندن نماز به جايى برود كه در آن نماز جماعت بر پاست ولى با آنها نماز نخواند و يا آن كه ببيند جماعت تمام شده ولى صفها به هم نخورده و جمعيّت متفرّق نشده است ، چه نماز خود را فرادى بخواند و چه به جماعت ، بنابراحتياط واجب با وجود سه شرط ذيل نبايد براى نماز خود اذان و اقامه بگويد :
اوّل : آن كه براى آن نماز ، اذان و اقامه گفته باشند . دوم : آن كه نماز جماعت باطل نباشد .
سوم : آن كه نماز او و نماز جماعت در يك مكان باشند ، پس اگر نماز جماعت داخل مسجد باشد و او بخواهد بر بام مسجد نماز بخواند ، مستحب است اذان و اقامه بگويد .
« مسألهء 948 » اگر در شرط دوم از شرطهايى كه در مسألهء پيش گفته شده شك كند ، يعنى شك كند كه نماز جماعت صحيح بوده يا نه ، اذان و اقامه از او ساقط است ، ولى اگر در يكى از دو شرط ديگر شك كند ، مىتواند به اميد ثواب اذان و اقامه بگويد .
« مسألهء 949 » كسى كه اذان شخص ديگرى را مىشنود ، مستحب است هر قسمتى را كه مىشنود تكرار كند ، ولى در بازگويى اقامهاى كه از ديگرى مىشنود ، بايد قصد ذكر
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 179
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٧٩