غير از لباسى كه از مردار تهيه شده در اختيار ندارد و احتمال نيز نمىدهد كه تا آخر وقت بتواند در لباس داراى شرايط نماز بخواند ، مىتواند با آن لباسها نماز بخواند .
« مسألهء 865 » اگر غير از لباس غصبى يا لباسى كه از مردار و يا اجزاى حيوان حرام گوشت تهيّه شده يا لباس ابريشمى خالص يا طلاباف ، لباس ديگرى نداشته باشد و ناچار نباشد لباس بپوشد ، بايد به دستورى كه براى برهنگان گفته شد ، نماز بخواند و در مورد لباسى كه از مردار يا اجزاى حيوان حرام گوشت تهيّه شده ، احتياطاً نماز را با همان لباس اعاده يا قضا نيز بنمايد .
« مسألهء 866 » اگر چيزى نداشته باشد كه عورت خود را در نماز با آن بپوشاند ، واجب است آن را - اگرچه با كرايه يا خريدارى باشد - تهيّه نمايد ، ولى اگر تهيهء آن به قدرى پول لازم داشته باشد كه نسبت به دارايى او زياد باشد يا به نحوى باشد كه اگر پول را به مصرف لباس برساند ، به حال او ضرر داشته باشد ، بايد به دستورى كه براى برهنگان گفته شد نماز بخواند .
« مسألهء 867 » اگر به كسى كه لباس ندارد لباس ببخشند يا عاريه دهند ، چنانچه قبول كردن آن براى او مشقّت نداشته باشد ، بايد قبول كند ، بلكه اگر عاريه كردن يا طلب بخشش براى او سخت نباشد ، بايد از كسى كه لباس دارد ، طلب بخشش يا عاريه نمايد .
« مسألهء 868 » پوشيدن لباس شهرت - كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براى كسى كه مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست - در صورتى كه موجب وهن و هتك انسان شود جايز نيست ، ولى اگر با آن لباس نماز بخواند ، نمازش صحيح است .
« مسألهء 869 » چنانچه پوشيدن لباس زنانه براى مرد و يا لباس مردانه براى زن موجب وهن و هتك وى شود ، بايد از آن خوددارى كند ، ولى اگر با آن لباس نماز بخواند نمازش صحيح است .
« مسألهء 870 » اگر كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند برهنه باشد و لحاف يا تشك او نجس يا از ابريشم خالص يا از اجزاى حيوان حرام گوشت باشد ، احتياط واجب آن است كه در نماز عورت خود را با چيزى كه نماز در آن صحيح است بپوشاند ، بلكه بنابر احتياط
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 165
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٦٥