واجب در حال نماز نبايد لحافى كه از اجزاى حيوان حرام گوشت درست شده ، به روى خود بيندازد .
مواردى كه لازم نيست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد
« مسألهء 871 » در سه صورت - كه تفصيل آنها خواهد آمد - اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز او صحيح است :
اوّل : به واسطهء زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن اوست ، لباس يا بدن او به خون آلوده شده باشد . دوم : بدن يا لباس او به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريباً به اندازهء بند سر انگشت سبّابه است ) به خون آلوده باشد . سوم : ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند .
در دو صورت نيز اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز او صحيح است :
اوّل : لباسهاى كوچك او ، مانند جوراب و عرقچين ، نجس شده باشند . دوم : لباس مادرى كه پرستار بچّه است نجس شده باشد و احكام اين پنج صورت به تفصيل در مسائل بعد گفته مىشود .
« مسألهء 872 » اگر در بدن يا لباس نمازگزار خون زخم يا جراحت يا دمل باشد و همچنين اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا عرق متّصل به زخم يا دوايى كه روى زخم گذاشتهاند و نجس شده ، در بدن يا لباس او باشد ، چنانچه به نحوى باشد كه آب كشيدن بدن يا لباس يا تعويض لباس در آن شرايط براى بيشتر مردم سخت باشد ، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است ، مىتواند با آن خون نماز بخواند .
« مسألهء 873 » اگر خونِ بريدگى ، دمل و زخمى كه به زودى خوب مىشود و شستن آن آسان است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز او باطل است .
« مسألهء 874 » اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، با رطوبت زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند ، ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولًا به رطوبت زخم آلوده مىشود ، با رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد .
« مسألهء 875 » اگر در قسمتى از داخل دهان و بينى و مانند آنها كه معمولًا ديده