مىشود ، زخمى وجود داشته باشد و از آن زخم خونى به بدن يا لباس برسد ، مىتوان با آن نماز خواند و نيز با خون بَواسيرى كه دانههاى آن بيرون است ، مىتوان نماز خواند ؛ امّا در صورتى كه زخمِ داخل دهان و بينى در قسمتى باشد كه معمولًا ديده نمىشود و يا دانههاى بواسير در باطن باشند ، احتياط واجب آن است كه با لباس يا بدنى كه به اين خون آلوده است ، نماز خوانده نشود .
« مسألهء 876 » اگر كسى كه بدنش زخم است ، در بدن يا لباس خود خونى ببيند و نداند خون زخم است يا خون ديگر ، احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند .
« مسألهء 877 » اگر چند زخم در بدن باشد و به گونهاى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود ، تا وقتى همه خوب نشدهاند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد ؛ ولى اگر به قدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شوند ، هر يك كه خوب شد ، بايد براى نماز بدن و لباس را از خون آن آب بكشد .
« مسألهء 878 » اگر سر سوزنى خونِ حيض يا نفاس در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز او باطل است و بنابر احتياط واجب خون استحاضه و خون سگ ، خوك ، كافرِ غير كتابى ، مردار و حيوان حرام گوشت نيز همين حكم را دارند ؛ ولى نماز خواندن با خونهاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت ، اگرچه در چند جاى بدن و لباس باشند ، در صورتى كه روى هم كمتر از درهم باشند ، اشكال ندارد و اگر بيشتر از درهم باشد ، نماز با آن باطل است و اگر به مقدار درهم باشد نيز بنابر احتياط واجب نمىتوان با آن نماز خواند .
« مسألهء 879 » اگر خونى به لباس بىآستر بريزد و به پشت آن برسد ، احتياط واجب آن است كه دو لكهء خون حساب شود ، مگر اين كه لباس به قدرى نازك باشد كه يك لكه به حساب آيد و ملاك در مسأله عرف است و اگر پشت آن جداگانه خونى شود ، بايد هر كدام را جدا حساب نمود ؛ پس اگر خونهايى كه در پشت و روى لباسند روى هم كمتر از يك درهم باشند ، نماز با آن لباس صحيح است و اگر بيشتر باشند ، نماز با آن باطل است .
« مسألهء 880 » اگر روى لباسى كه آستر دارد خون بريزد و به آستر آن برسد و يا به
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٦٧