« مسألهء 838 » اگر اطمينان يابد خونى كه در بدن يا لباس اوست ، خون نجسى است كه نماز با آن صحيح است ، مثلًا اطمينان يابد خون زخم و دمل است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است ، احتياطاً بايد نماز را اعاده كند و اگر وقت آن گذشته باشد ، آن را قضا نمايد .
« مسألهء 839 » اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند و بدن يا لباسش با رطوبت به آن برسد و در حال فراموشى نماز بخواند و بعد از نماز به خاطر آورد ، نماز او صحيح است ؛ ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و بدون اين كه خود را آب بكشد ، غسل كند و نماز بخواند ، غسل و نماز او باطل است ، مگر اين كه غسل او به گونهاى باشد كه بدن قبل از غسل پاك شود و نيز اگر جايى از اعضاى وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و پيش از آن كه آنجا را آب بكشد ، وضو بگيرد و نماز بخواند ، وضو و نمازش باطل مىباشد ، مگر اين كه وضوى او به گونهاى باشد كه قبل از وضو اعضاى وضو پاك شود .
« مسألهء 840 » اگر بدن و لباس كسى كه يك لباس دارد نجس شود و به اندازهء آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد ، چنانچه بتواند لباسش را بيرون آورد ، بايد بدن را آب بكشد و نماز را به دستورى كه براى برهنگان گفته شد ، بجا آورد و احتياطاً با آن لباس نجس نيز نماز را اعاده نمايد و اگر به واسطهء سرما يا عذر ديگرى نتواند لباسش را بيرون آورد ، در صورتى كه نجاست هر دو مساوى باشد ، مثلًا هر دو ادرار يا خون باشد يا نجاست بدن شديدتر باشد ، مثلًا نجاست آن ادرار باشد كه بايد دو مرتبه آن را آب كشيد ، بعيد نيست كه آب كشيدن بدن مقدم باشد و اگر نجاست لباس بيشتر يا شديدتر باشد ، هر كدام از بدن يا لباس را كه بخواهد ، مىتواند آب بكشد .
« مسألهء 841 » كسى كه غير از لباس نجس لباس ديگرى ندارد و احتمال نمىدهد كه لباس پاك پيدا كند ، اگر به واسطهء سرما يا عذر ديگرى نتواند لباس را بيرون بياورد ، بايد در همان لباس نماز بخواند و نماز او صحيح است ؛ ولى چنانچه بتواند لباس را بيرون آورد ، بايد نماز را به دستورى كه براى برهنگان گفته شد بجا آورد و احتياطاً نماز را با
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 160
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٦٠