دستورى كه براى برهنگان گفته شد ، نماز را تمام كند و احتياطاً آن را با لباس و بدن پاك قضا نيز بنمايد ، ولى چنانچه به گونهاى باشد كه اگر لباس را آب بكشد يا عوض كند ، نماز به هم بخورد و به واسطهء سرما و مانند آن نيز نتواند لباس را بيرون آورد ، بايد با همان حال نماز را تمام كند و نماز او صحيح است .
« مسألهء 834 » اگر بدن كسى كه در تنگى وقت مشغول نماز است ، در بين نماز نجس شود و پيش از آن كه چيزى از نماز را با نجاست بخواند متوجّه اين موضوع شود يا بفهمد بدن او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده ، در صورتى كه آب كشيدن بدن نماز را به هم نزند ، بايد آن را آب بكشد و اگر نماز را به هم بزند ، بايد با همان حال نماز را تمام كند و نماز او صحيح است .
« مسألهء 835 » كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد ، اگر پيش از آن كه شك كند ، علم به نجاست آن نداشته ، بايد آن را جستجو كند و اگر اثرى از نجاست در آن نيافت و پس از نماز فهميد كه نجس بوده ، نمازش صحيح است ، ولى اگر پيش از نماز جستجو نكند ، احتياطاً بايد نمازش را اعاده كند و اگر وقت آن گذشته باشد ، آن را قضا نمايد و اگر پيش از آن كه شك كند ، مىدانسته كه لباس يا بدنش نجس است و سپس شك كرد و پس از نماز فهميد كه در حال نماز نجس بوده ، احتياطاً بايد نماز خود را اعاده كند و اگر وقت گذشته باشد ، آن را قضا نمايد ، چه قبل از نماز جستجو كرده باشد و چه نكرده باشد .
« مسألهء 836 » اگر لباس را آب بكشد و اطمينان يابد يا يقين كند كه پاك شده است و با آن نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد پاك نشده ، احتياطاً بايد نماز را اعاده كند و اگر وقت آن گذشته باشد ، آن را قضا نمايد .
« مسألهء 837 » اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند و يقين يا اطمينان يابد كه از خونهاى نجس نيست ، مثلًا اطمينان يابد كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونهايى بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، احتياطاً بايد نماز را اعاده كند و اگر وقت آن گذشته باشد ، آن را قضا نمايد .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٥٩