در وضو شسته مىشود و دستها تا مچ را بپوشاند . بنابراين چنانچه زنى در محلّى نماز بخواند كه مرد نامحرمى او را ببيند ، بايد در حال نماز روى پا و كف پاى خود را نيز بپوشاند و چنانچه روى پاى خود تا مچ آن را نپوشاند و نگاه مرد نامحرم به آن بيفتد ، گناه كرده ، ولى نمازش صحيح است .
« مسألهء 819 » هنگامى كه انسان قضاى سجدهء فراموش شده يا تشهّد فراموش شده را بجا مىآورد و بلكه بنابر احتياط واجب در موقع سجدهء سهو نيز بايد خود را مانند هنگام نماز بپوشاند .
« مسألهء 820 » اگر انسان در نماز عمداً عورتش را نپوشاند ، نماز او باطل است ، بلكه اگر نپوشاندن عورت از روى ندانستن مسأله نيز باشد وجهل او ناشى از كوتاهى در يادگيرى مسأله باشد ، بايد نماز خود را دوباره بخواند .
« مسألهء 821 » اگر در بين نماز بفهمد كه عورتش پيداست ، بايد آن را بپوشاند و بنابر احتياط واجب نماز را تمام كرده و دوباره آن را بخواند ، خصوصاً اگر پوشاندن عورت زياد طول بكشد ، ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز عورت او پيدا بوده ، نمازش صحيح است .
« مسألهء 822 » اگر لباس نمازگزار در حال ايستاده عورت او را بپوشاند ، ولى امكان داشته باشد كه در حال ديگر - مثلًا در حال ركوع و سجود - نپوشاند ، چنانچه قبل از آشكار شدن عورت به وسيلهاى آن را بپوشاند ، نماز او صحيح است ، ولى احتياط مستحب آن است كه با آن لباس نماز نخواند .
« مسألهء 823 » انسان مىتواند در نماز خود را با علف و برگ درختان و يا با پنبه و پشم بافته نشده بپوشاند ، ولى بهتر است در غير ضرورت ، از پوشاندن عورت با موارد فوق خوددارى كند و آن را با لباسهاى متعارف بپوشاند .
« مسألهء 824 » بنابر احتياط واجب در حال اختيار نمازگزار نمىتواند با گِل عورت خود را بپوشاند ، ولى در حال اضطرار پوشاندن آن با گِل كافى است .
« مسألهء 825 » اگر چيزى نداشته باشد كه در نماز خود را با آن بپوشاند ، چنانچه
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 156
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٥٦