تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نشست هاى علمى مركز فقهى أئمه أطهار (ع) (فارسى) — صفحة 94

مساهمون:

ص٩٤
اين اصطلاح را به كار برده است و هم به گونه‌اى به اين نظريه اشاره كرده و در برخى از كلمات مرحوم اصفهانى يك اشاراتى بدان وجود دارد . استاد نجفى بسم الله الرحمن الرحيم حاج آقاى قائنى فرمودند : حكم اقتضائى كه در نظر گرفته اند به اين معناست كه در مجمع كه نقطه اجتماع صلات و غصب است ، اين مجمع اقتضاى تام دارد ، يعنى از حيث اينكه صلات است ، اين حكم صلاتيت متوجه اين است و اين داراى مصلحت كامله است و از حيث اينكه غصب است ، حكم حرمت دارد و داراى مفسده است . در اينكه در مجمع دو حكم متوجه مىشود ، بحثى نيست صحبت در اين است كه اين دو حكمى را كه شما در اينجا متوجه مى كنيد اينها حكم فعلى هستند يا حكم اقتضايياند ! نظر به دو جهت است ، اگر بخواهيم حكم را فعلى بكنيم از دو جهت بايد بحث كرد يكى از جهت وصول اين حكم به حد امكان داعويت به باعثيت و زاجريت ، به اين حد رسيده است يا نه ! و يكى از جهت متعلق كه جهت دوم است كه از جهت متعلق بحث مىشود اين حكمى كه رفته روى صلاتيت و عنوان صلاتيت مى خواهند بفرمايند كه هيچ قيد ديگرى دخالت ندارد ، كل متعلق هم عنوان صلاتيت است آن حكم هم كه رفته روى عنوان غصبيت . قيد