اقتضاى حرمت ، يعنى از حيث نماز بودن تمام آنچه ملاك مقتضى نماز در مكان مباح هست از حيث وفاى به غرض در نماز در مكان غصبى وجود دارد و از حيث غصب بودن تمام آنچه مستدعى مفسده و تحريم و منع در مورد غصب مجرد از نماز هست نيز وجود دارد . يعنى هم حيثيت تحريم در اين مجمع هست و هم حيثيت وجوب و از حيث انطباق عنوان صلات ، تمام خصوصيات آنچه نماز واجب بايد داراى آن خصوصيات باشد را دارد و متفاوت با نماز در لباس از پوست حرام گوشت و نماز پشت به قبله و نماز با حدث است و از حيث غصب ، تمام مفاسدى كه مستدعى بدى و زشتى غصب ؛ در جايى كه غصب مجرد از نماز واقع بشود داراست . آنچه ما ادعا داريم اين است كه اين مجمع ، مجمعِ دو حكم خواهد بود چرا ؟ چون حكمِ بيش از مرحله اقتضا را ندارد و فعليّت در مجمع هست نه به اين معنا كه اين مجمع بالفعل هيچ مفسدهاى ندارد و وجوب خالص است فعليتِ به اين معنا نه ، اما اقتضاى به اين معنا كه تمام مراحل مصلحتى كه در نماز مجرد غصب مستدعى حكم است و از حيث مفسده هم تمام جهاتى كه مستدعى منع و مفسده در غصب مجرد از نماز است در اين مجمع هست ، لازمهاش اين است كه اين نماز به حسب قاعده هم حرام است و هم صحيح همان نتيجه را كه قائلين به جواز اجتماع امر و نهى خواستند اثبات كنند ؛ رگههايى از اين نظر در كلمات برخى از اهل فن وجود دارد مرحوم آخوند هم عين
نشست هاى علمى مركز فقهى أئمه أطهار (ع) (فارسى) — صفحة 93
مساهمون: مركز فقه الأئمة الأطهار ( ع )
ص٩٣