6 . داراى خصيصهء مديريت و دورانديشى و در كارها و مسائل گوناگون اهل تدبّر و تعمّق و تفحّص باشد .
7 . به مطامع مادى نظر نداشته و داراى حيثيت و سلامت نفس باشد .
على عليه السلام ضمن برشمردن خصوصيات و شرايط كارگزاران دولت ، وظايفى را هم كه زمامدار در انتخاب اين گونه افراد بر عهده دارد ، بيان مىفرمايد ؛ از آن جمله :
1 . زمامدار بايد در امور و اعمال كارمندان دقت كند و هركدام را پس از آزمونهاى دقيق به كار گمارد .
2 . در انتخاب اين افراد بر اساس نظر شخصى و با استبداد رأى رفتار نكند ؛ بلكه به نظرات ديگران هم احترام گذاشته و با آنها مشورت كند .
3 . به كارگزاران خود ، فرصت مناسبى بدهد تا استعداد و لياقت خود را بروز دهند و كارآيى خود را در معرض آزمايش و بررسى و اظهارنظر بگذارند .
4 . بر اساس تمايلات و روابط شخصى و يا به خاطر خصوصيتى كه در يك فرد وجود دارد ؛ ولى به مقام و مسؤوليت مورد نظر ارتباطى ندارد ، كسى را به كار منصوب نكند .
آن گاه على عليه السلام مىفرمايد : كه اگر زمامدارى بدون توجه به ملاكها و معيارهاى اسلامى مذكور ، كسى را به پست و مقامى منصوب كند ، اين كار در واقع ريشهء واحد و مشتركى است كه شاخههاى گوناگون ظلم و جور و خيانت از آن سر بر مىكشند :
ثُمَّ انْظُرْ فِي أُمُورِ عُمَّالِكَ فَاسْتَعْمِلْهُمُ اخْتِبَاراً وَ لا تُوَلِّهِمْ مُحَابَاةً
آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 98
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٩٨