آنها ، كسى را به كارگزارى دولت نگمارد . به همين دليل است كه آن حضرت از مالك و تمام زمامداران اسلامى مىخواهد كه در تعيين كارگزاران و صاحبمنصبان دولت ، تنها ملاكهاى اسلامى را در نظر داشته باشند و هرگز تمايلات شخصى ، يا احساسات و عواطف و يا روابط خصوصى و باندبازى را در اين امر دخالت ندهد .
معيارهاى انتخاب كاركنان دولت
ملاكهايى كه على عليه السلام براى تشخيص و تعيين يك كارگزار دولت بر مىشمارد به طور فشرده عبارت است از :
1 . باتجربه و كارآزموده باشد و در جريان مسائل و مشكلات و درگيرىها ، مجرّب و آبديده شده باشد .
2 . نجابت و پاكدامنى داشته و اهل شرم و عفت و صيانت نفس باشد و رذيلت و وقاحت را به خود راه ندهد .
3 . از خانوادههاى اصيل و صالح و متّقى و پاكدامن بوده و در محيط جور و خيانت و فساد بزرگ نشده باشد .
4 . داراى حُسن سابقه بوده و در اسلام سابقهاش بيش از ديگران باشد ؛ يعنى از كسانى باشد كه پيش از نفوذ و گسترش و قدرت اسلام ، به آيين خدا گرويده باشد ، نه از آنهايى كه وقتى عظمت روزافزون اسلام را ديدند ، بعضاً به خاطر ترس يا بهرهگيرى از قدرت اسلام يا دستيافتن به مقام و ثروت و رفاه تن به اسلام دادند .
5 . صاحب شخصيت و دائماً درصدد صيانت نفس و پاكى روح خود باشد و از هرگونه لغزشى دورى گزيند .