احتياجاتشان ، محدود نمىشود ، بلكه رهبر ، پس از به كار گماردن مأموران و عمّال حكومتى ، وظيفه دارد كه دائماً مراقب اعمال و رفتار آنان باشد .
مراقبت نسبت به طرز انجام وظيفهء مأموران ، نحوهء برخوردشان با افراد ملت ، صحت يا سقم گزارشهايى كه آنان دربارهء پيشرفت امور و انجام وظايف خود به رهبر مىدهند ، ميزان درستى و نادرستى شكاياتى كه مردم از عمّال حكومتى دارند و براى زمامدار مىفرستند و دهها مسألهء ديگر ، همه و همه از جمله مواردى است كه يك زمامدار شايسته نه تنها حق رسيدگى به آنها را دارد ، بلكه اين از وظايف بسيار مهم و سازندهء اوست ؛ زيرا هرگاه زمامدار مراقب اعمال و رفتار كارگزاران و مأموران دولتى نباشد ، دور نيست كه افرادى از آنها به سوءاستفاده از منصب و مسؤوليت خود بپردازند و با ظلم و تعدّى به مردم و دستيازى به خيانت و بىعدالتى و فساد ، مردم را نسبت به حكومت مأيوس و بدبين سازند و نظام جامعه را از هم بپاشند . لذا براى جلوگيرى از اين وضع ، مراقبت و نظارت دائمى بر كارهاى مأموران ضرورت دارد و براى نيل بدين منظور ، برقرارى يك نظام بازرسى دقيق و مطمئن كه گزارشهاى صحيح و قابل اعتمادى دربارهء كارمندان به زمامدار ارائه دهند ، از جمله وظايف حاكم است .
طبيعى است كه اين بازرسان بايد از نزديكترين و مورداطمينانترين افراد نسبت به رهبر و اشخاصى متّقى ، مؤمن ، خداترس و اهل امانت و صداقت باشند و رهبر در مورد وفادارى و راستى و درستى آنها نسبت به خود كاملًا مطمئن باشد و يقين بداند كه اخبار و گزارشهاى آنان به دور از هر گونه دروغ و خدعه و خدشهاى خواهد بود ، و جز خدمت به خدا و اسلام و حكومت اسلامى چيز ديگرى را در بازرسى امور و تهيهء
آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 101
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص١٠١