پس از آن كه قاضى را انتخاب كردى ، كار او را مراقب كن و احكامش را بررسى نما و در بخشش به او سفرهء سخاوتت را بگستر ، آن چنان كه احتياجش از بين برود و نيازى به مردم پيدا نكند و چندان بر مقام و منزلتش بيفزاى كه خواص تو در آن طمع نكنند ، تا از تهمت سخن چينان و بدانديشان در امان باشد .
در اين كارها كه گفتم با دقت بنگر ! چرا كه اين دين در گذشته اسير دست اشرار بوده و به هواى نفس عمل مىكردند و آن را وسيلهء كسب دنيا قرار داده بودند .
حاكميت ضابطه به جاى رابطه در انتخاب كارگزاران دولت
در جامعهء برين اسلامى ، اجراى عدالت و تساوى و عدم تبعيض و به اصطلاح روز ، عدم پارتىبازى و باندبازى و پيروى از تمايلات شخصى ، يكى از اساسىترين و مهمترين مسائل جامعه و حكومت است . به ديگر سخن ، هر چه در جوامع غيراسلامى ، باندبازىها و روابط خصوصى عامل تقسيم پستها و مقامها در ميان عدهاى به خصوص به شمار مىرود ، بر عكس آن ، در جوامع اسلامى مصداق دارد ؛ چرا كه در فرهنگ اسلامى ، ضابطه و قانون جاى رابطه و تمايل شخصى را مىگيرد و رعايت عدالت اسلامى ايجاب مىكند كه در تقسيم پست و منصب تنها به فضايل و اصالتهاى انسانى و امتيازات اسلامى توجه شود و هر كس بر حسب لياقت و كاردانى و تقوايش به مقام مناسب دست يابد . از اين رو ، از ديدگاه على عليه السلام يك زمامدار لايق كسى است كه در تقسيم مسؤوليتها و پستها ميان افراد ، جز اجراى عدالت و دادن حق به حقّدار ، به چيزى فكر نكند ، و جز با دقت و تأمّل در خصوصيات و امتيازات افراد و امتحان و آزمايش