سازد و شخصيت و اصالت انسانى آنها را آلوده كند . آنگاه ايشان را چنان به ازخودبيگانگى بكشاند كه ديگر هيچ تكيهگاهى نداشته باشند و ناچار خود را به طوفانهاى مهيب و سيلابهاى زهرآگين فساد و فحشا بسپارند تا سرانجام در عمق منجلابى كه دستهاى آلودهء استعمار آماده كرده است ، فرو روند .
امپرياليسم و استعمار براى دوام و بقاى خود ، به ترفندهاى گوناگونى متوسّل مىشود ، اما همواره رواج فحشا و فساد را به عنوان مخربترين و مطمئنترين ترفند خود به كار مىبرد ؛ زيرا در طول دو - سه قرن اخير به تجربه دريافته است كه محكمترين دژ نفوذناپذير هر ملتى در مقابل بيگانگان ، عفت و پاكدامنى اوست . لذا هرگاه عفت نابود شود و فساد و فحشا جاى آن را بگيرد ، اصالت انسانى از هم مىپاشد و هوى و هوس و شهوت بر خوى و خصلت آدمى چيره مىشود ، تا جايى كه اركان دين و اعتقادات مذهبى نيز متزلزل شده و آن گاه يك باره آن دژ مستحكم فرو مىريزد و راه نفوذ استعمار هموار مىگردد .
اسلام براى جلوگيرى از اين گونه مفاسد ، شديداً با مظاهر فساد و آلودگى مبارزه مىكند و كسانى را كه به طور آشكار و در ملأ عام به فساد و آلودگى دست بزنند و يا در مكانى هرچند خلوت درصدد توسعهء فساد و فحشا باشند ، با شديدترين مجازات كيفر مىدهد . اين است كه مىبينيم على عليه السلام در جملهء « فَإنَّما عَلَيْكَ تَطْهيرُ ما ظَهَرَ لَكَ » ، مالك را به مبارزه با مظاهر فساد و آلودگى و جلوگيرى از فحشا و منكرات ظاهرى فرا مىخواند و در نتيجه ، از سقوط و انحطاط جامعهء اسلامى جلوگيرى به عمل مىآورد .
آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 61
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٦١