مخصوص به خود بهرهمند مىباشد و لذا انسانى كه فىالمثل دروغ مىگويد ، در باطن خود گرفتار عذاب وجدان است و در تاريكى و سيهدلى به سر مىبرد ؛ در حالى كه انسان راستگو از نورانيّت و روشنايى برخوردار است . روى اين اصل ، گفتن آنچه كه تحقّق يافته است ، مردم را متنفّر نمىكند ؛ بلكه انسانها با مشاهدهء نورانيّت مجذوب حقيقت خواهند شد . از اين رو ، شايسته نيست دولت اسلامى كارهاى انجام شده را به صورتى اغراقآميز و با مبالغه و بيش از آنچه انجام گرفته با مردم مطرح كند ؛ زيرا مردم با ديدن عملكرد واقعى ، فريفتهء حقيقت مىشوند و با احساس مبالغه و گزافهگويى ، مسؤولان را خائن و بىاعتقاد به مبانى اسلامى تلقّى خواهند كرد .
موقعيتشناسى رمز تصميمگيرى موفق
رمز پيروزى مسؤولان در تصميمگيرىها خلاصه مىشود . اگر تصميمگيرى بجا و به موقع صورت بگيرد ، مسؤول موفق و پيروز و چنانچه نابجا و به دور از حقيقت عملى شود ، ناموفق و بىحاصل است .
روى اين حساب ، يك مسؤول اولًا بايستى حركتهايش بر اساس هدفى روشن و مشخص انجام بگيرد ، ثانياً به محض فراهم شدن شرايط بدون كمترين مسامحه و تعلّلى ، تصميم شايسته را عملى سازد . البته تصميم شايسته در صورتى موفق خواهد شد كه علاوه بر شرايط يادشده هر عمل يبجا و در موقعيت مناسب خود انجام شود .
وَ إِيَّاكَ وَ الْعَجَلَةَ بِالْأُمُورِ قَبْلَ أَوَانِهَا أَوِ التَّسَقُّطَ فِيهَا عِنْدَ إِمْكَانِهَا أَوِ اللَّجَاجَةَ فِيهَا إِذَا تَنَكَّرَتْ أَوِ الْوَهْنَ عَنْهَا إِذَا