تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤
وجود دارد ، اولًا گزارش هيچ‌يك به تنهايى حجت نيست . ثانياً هرگاه در يك گزارش ، اتفاق نظر نباشد ، دربارهء آن ، تحقيق و بررسى بيشترى انجام خواهد گرفت . گذشته از اينها گزارش دروغ يك بازرس نيز در حكم خيانت و سوءاستفادهء مأموران دولتى است كه به نوبهء خود ، مجازات شديد و ننگ و رسوايى در جامعه را به دنبال خواهد داشت : ثُمَّ تَفَقَّدْ أَعْمَالَهُمْ وَ ابْعَثِ الْعُيُونَ مِنْ أَهْلِ الصِّدْقِ وَ الْوَفَاءِ عَلَيْهِمْ فَإِنَّ تَعَاهُدَكَ فِي السِّرِّ لِأُمُورِهِمْ حَدْوَةٌ لَهُمْ عَلَى اسْتِعْمَالِ الْأَمَانَةِ وَ الرِّفْقِ بِالرَّعِيَّةِ . وَ تَحَفَّظْ مِنَ الْأَعْوَانِ فَإِنْ أَحَدٌ مِنْهُمْ بَسَطَ يَدَهُ إِلَى خِيَانَةٍ اجْتَمَعَتْ بِهَا عَلَيْهِ عِنْدَكَ أَخْبَارُ عُيُونِكَ اكْتَفَيْتَ بِذَلِكَ شَاهِداً فَبَسَطْتَ عَلَيْهِ الْعُقُوبَةَ فِي بَدَنِهِ وَ أَخَذْتَهُ بِمَا أَصَابَ مِنْ عَمَلِهِ ثُمَّ نَصَبْتَهُ بِمَقَامِ الْمَذَلَّةِ وَ وَسَمْتَهُ بِالْخِيَانَةِ وَ قَلَّدْتَهُ عَارَ التُّهَمَةِ . سپس با فرستادن مأموران مخفى راستگو و باوفا ، كارهاى آنان را زير نظر بگير ! زيرا بازرسى نهانى در كارشان ، آنان را به رعايت امانت و نرمى با تودهء مردم وادار مىسازد . با دقت بسيار ، مراقب اعوان و انصار خود باش ! اگر يكى از آنان دست به خيانت زد و مأموران مخفى تو به طور دسته‌جمعى آن را تأييد كردند ، بايد كه به آن اكتفا كنى و بدون تأخير خيانتكار را كيفر دهى ، و به مقدار خيانتى كه انجام داده است ، او را كيفر نما ! سپس وى را در مقام خوارى و مذلّت بنشان و داغ خيانت بر جبينش بنه و طوق رسوايى بر گردنش بيفكن !