گزارشهاى خود در نظر نخواهد گرفت .
نظارت پنهانى
از جمله مسائل مهم مطرح شده در ارتباط با نظام بازرسى اين است كه اسلام ، بازرسان حكومت را به عيون يعنى چشمهاى حكومت تعبير مىكند ؛ زيرا به راستى بازرس ، چشم حكومت و حاكم است و حكومتى كه نظام بازرسى صحيح و مطمئن نداشته باشد ، همانند كورى است كه معايب را نمىبيند و در منجلاب عيوب و مفاسد ، غوطهور مىشود . از اين رو على عليه السلام به زمامدار اسلامى رهنمود مىدهد كه اين چشمها ( بازرسان ) را مخفيانه به نقاط مختلف كشور بفرستد ؛ زيرا مراقبت پنهانى باعث مىشود كه عمّار و مأموران دولتى از يك سو امانتدارى و پرهيز از سوءاستفاده و خيانت را پيشه كنند ، و از سوى ديگر با ملت ، رفتارى نرم و عطوفتآميز داشته باشند و در انجام امور محوّله تأخير و تعلّل نورزند و كار مردم را با سرعت و دقت انجام دهند .
همچنين على عليه السلام هشدار مىدهد كه بازرسان مىبايست از اعتماد حاكم برخوردار باشند و گزارشاتى كه مىدهند براى زمامدار حجّت باشد و مورد رسيدگى قرار گيرد ؛ زيرا اگر بازرسان دربارهء معايب و مفاسد كارمندان گزارش دهند ، اما اين گزارشها زير علامت سؤال برود و مورد توجه و رسيدگى قرار نگيرد و يا با سوءظن و ترديد تلقى شود ، ديگر كسى به نظام بازرسى اعتنايى نخواهد كرد و افراد نادرست بدون بيم و هراس ، به فساد و خيانت ادامه خواهند داد و جامعه را به منجلاب خواهند افكند .