اجابت مىكرد و خطرِشان را ، از آنها دور مىساخت . و در اين صورت زمان سركشىشان به پايان مىرسيد و قدرتشان به زودى تباه مىشد ؛ زودتر از بريدن يك گلوبند و از هم گسيختن دانههاى آن . اى حمران ! اين پيش آمدهاى ناخوشايند به سبب گناهى كه مرتكب شده باشند يا كيفر گناهى كه با آن خدا را معصيت كرده باشند ، نبود ؛ بلكه براى دست يا بى به منزلت و كرامتى بود از جانب خداوند ، كه خداوند خود خواسته بود بدين وسيله بدان دست يابند .
اى حمران ! مباد كه دربارهء آن اولياى الهى راههاىِ باطل بر تو چيره شوند و تو را از راهِ حق بدر برند .
در اين حديث شريف كه به لحاظ استنادِ آن به امام محمّد باقر عليه السلام از اعتبار درخورى برخوردار است « 1 » نكتههايى است كه لازم است به آنها اشاره شود :
1 . ولايت و سرپرستى امامان معصوم ( اهل بيت عليهم السلام ) در رديفِ ولايت و سرپرستى رسول خدا صلى الله عليه و آله است .
2 . اطاعت آنان بهسان اطاعت رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودهء خداوند و يك فريضهء دينى است . « 2 »
3 . راز اطاعتِ بىقيد و شرط ، از آنها ، انتسابشان به رسول خدا صلى الله عليه و آله نيست ؛ بلكه شايستگى ذاتى و آگاهى وسيع آنها از آموزههاى وحى و آگاهى كامل آنها
هامش
( 1 ) . علّامه مجلسى رحمه الله استناداين حديث رامعتبر دانسته است ، ( مرات العقول ، ج 3 ، ص 131 ) .
( 2 ) . اين نكته اشاره شده است به آيهء : « يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ أَطِيعُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِى الْأَمْرِ مِنكُمْ » ؛ اى مؤمنان خداى را فرمان بريد و پيامبر و صاحبان امر را » ( نساء ، آيهء 59 ) . در اين كه اولواالامر چه كسانىاند از اهل سنّت ، برخى آنان را اميران و برخى خلفاى چهارگانه و بعضى علما گفتهاند . و امّا دانشمندان شيعه با استنادِ به برهان و بنابر رواياتى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله دارند و در اين نوشتار در ذيل بحث از « اولوُا الامْر » به پارهاى از آنها اشاره شده است ؛ ايشان را امامان معصوم عليهم السلام از اهل بيت رسول خدا صلى الله عليه و آله مىدانند .