در برابرِ مخالفان محكوم نمايند و از حقِّ ما بكاهند و آن حقشناسى را كه خداوند برهان روشن حق معرفت ما و تسليم در برابر فرمان ما را به دو عطا فرموده ، خرده گيرند . آيا مىپنداريد كه خداى - تبارك و تعالى - طاعت اولياء خود را بر بندگانش واجب كند و سپس خبرهاى آسمان و زمين را از آنها پوشيده دارد و مايهها و اساس دانشِ امورى كه استوارى و برپايى دينشان است و از آنها پرسش مىشود ، در اختيارشان قرار ندهد ؟ ! حمران عرض كرد : فدايت شوم شما مىدانيد كه در قيام علىّ بن ابى طالب و حسن و حسين عليه السلام كه براى برپايى دين خداى - / عزيز و جليل - / بود و آن پيشآمدهاى ناخوشايندى كه بر آنها رسيد از كشتارِ سركشان و پيروز شدنشان بر امامان معصوم عليه السلام تا آنجا كه به شهادت رسيدند و شكست خوردند .
حضرت ابوجعفر امام محمّد باقر عليه السلام فرمود : اى حمران ، خداى - / تبارك و تعالى - / آن چه را بر آنها رسيد از پيش با اختيار و انتخاب خودشان براى آنها تقدير كرده و فرمان آن را داده و حتمى كرده بود . سپس ، مورد اجراء و عمل قرار داده . پس آن چه در قيام علىّ بن ابى طالب و حسن و حسين عليهم السلام پيشآمد ، از پيش ، از سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن آگاه بودند . و هر يك از ما كه خاموشى گزيده است از روى آگاهى و بصيرت بوده است . اى حمران اگر آن گاه كه گرفتار مىشدند و سركشان بر آنان يورش مىآوردند ، از خداوند مىخواستند كه خطر آنها را بگرداند و بر اين خواسته اصرار مىورزيدند كه بلا و مصيبت را از آنان بگرداند و آن سركشان را نابود سازد و قدرتشان را تباه كند ، خداوند خواستهء آنها را
حماة الوحي (پاسداران وحى) (فارسى) — صفحة 244
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٢٤٤