مصاديق مطلق
در كتب اصولى مصاديقى براى مطلق مطرح شده كه لازم است در اينجا مورد بحث قرار گيرند :
1 - اسم جنس
همان گونه كه در معناى « شايع في جنسه » گفتيم ، مقصود از جنس ، جنس منطقى نيست - تا در مقابل نوع و فصل قرار گيرد - بلكه مراد معنايى است كه افراد مجانس خودش را شامل شود ، خواه از نظر منطقى جنس يا نوع يا فصل يا صنف باشد . مثلا رجل ، صنفى از انسان است و اسم جنس برآن اطلاق مىشود . و نيز دايرهء اسم جنس ، محدود به جواهر نيست ، بلكه در باب اعراض هم عنوان اسم جنس تحقق دارد . مثلا كلمهء « سواد » اسم جنس است و همهء افراد مجانس خود را فرا مىگيرد . بلكه عنوان اسم جنس ، از دايرهء جواهر و اعراض فراتر رفته و امور اعتباريه را نيز شامل مىشود . مثلا زوجيّت ، ملكيّت ، رقيّت ، حريّت و امثال اينها ، اسم جنس مىباشند و همهء افراد تحت پوشش خود را شامل مىشوند . همهء زوجيّتها تحت پوشش عنوان زوجيّت است و . . .