فور و تراخى
يكى از مباحثى كه در باب صيغهء امر مطرح شده ، اين است كه آيا صيغهء امر ، دلالت بر فور مىكند يا بر تراخى و يا اينكه بر هيچكدام دلالتى ندارد . كسى كه مىگويد : « امر ، دلالت بر فور مىكند » ، مىخواهد بگويد : « در امر ، تقيّد به فوريت مطرح است » ، و ما بحث خواهيم كرد كه آيا اين تقيّد ، در ارتباط با هيئت است يا در ارتباط با ماده . در ارتباط با هركدام باشد ، بالاخره قيد فوريت مطرح است . اما قائل به تراخى نمىخواهد عدم تقيّد به فوريت را بگويد بلكه درست نقطهء مقابلِ قائل به فوريت است ، يعنى قائل به تراخى هم تراخى را بهعنوان قيديت مطرح مىكند و اگر تراخى بهعنوان قيديت مطرح باشد ، معنايش وجوب تراخى است . محققين هم كه هر دو را نفى مىكنند ، حرفشان اين است كه نه تقيّد به فوريت مطرح است و نه تقيّد به تراخى و مرحوم آخوند مىفرمايد : اگر ما يك صيغهء امرى