تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩

صيغهء امر

بحث اوّل معانى صيغهء امر

مقصود از صيغهء امر ، همان صيغهء « افْعَلْ » و وزن‌هاى مشابه آن - در ثلاثى و رباعى ، مجرّد و مزيدفيه - مىباشد . بحث ما در اينجا ، اختصاص به هيئت افْعَلْ دارد ، يعنى اگرچه ما تعبير به صيغهء امر مىكنيم و صيغه ، مركّب از هيئت و ماده است ولى بحث ، تنها در ارتباط با هيئت است و ما در ارتباط با مادّهء آن - يعنى ضرب و قتل و . . . - بحثى نداريم . همان‌طور كه هريك از موادّ ، داراى وضع مستقلّى است ، هريك از هيئات هم داراى وضع مستقلّى است ، حال اسم آن را وضع نوعى بگذاريم يا وضع شخصى ، بحث ديگرى است . هيئت فعل ماضى ، براى معناى خاصّ وضع شده است . هيئت فعل مضارع هم براى معناى خاصّى وضع شده است ، هريك از اسم فاعل ، اسم مفعول و ساير هيئات نيز براى معناى خاصى وضع شده‌اند . هيئت افْعَلْ هم بايد داراى معناى خاصى باشد و اين هيئت افْعَلْ كه عارض لفظ مىشود ، براى تفهيم معناى خاصّى است .