بهترين دليل براى امكان آن است . ما به وضوح مىبينيم كه اشتراك لفظى در خارج تحقّق دارد و حتى الفاظى وجود دارند كه مشترك لفظى بين دو معناى متضادند ، مثلًا كلمهء « قُرْء » كه در قرآن كريم استعمال شده ، هم به معناى « طهر » و هم به معناى « حيض » است و هر دو معنا ، معناى حقيقى آن مىباشند . و الفاظ مشتركى كه معانى آنها متضاد نباشند فراوان است .
اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 273
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٢٧٣