مسألهء سوّم كيفيت وضع در حقيقت شرعيّه
حال كه ما وجود ثمرهء عمليه - هرچند بهصورت نادر - براى بحث حقيقت شرعيّه را پذيرفتيم لازم مىدانيم با قطعنظر از آن سه نكتهاى كه در ابتداى بحث مطرح كرديم ، قدرى پيرامون كيفيت وضع در حقيقت شرعيّه بحث كنيم . در اين زمينه دو نظريه مطرح است :
نظريهء اوّل ( نظريهء مرحوم آخوند )
مرحوم آخوند مىفرمايد : كيفيت وضع در باب حقيقت شرعيه به اين صورت كه حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله در يك جلسه يا جلسات متعدّدى ، اين الفاظ را از معانى لغوى به معانى جديد نقل داده و براى معانى جديد وضع كرده باشد ، مسألهاى است كه كسى نمىتواند آن را ادعا كند . نمىتوان قبول كرد كه چنين حادثهاى در زمان حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله اتّفاق افتاده باشد ولى هيچ روايت يا تاريخ يا امامى اشاره به آن نكرده باشد .