ببزرگان علماى دين بدبين باشد و سخنان آنان را به بىاعتنايى نگرد . اگر يكى از علما را بينى كه بر كلام ديگرى انگشتى نهد و خرده گيرد براى آنست كه حقيقت را بيش از همه چيز دوست دارد . و اگر كسى سهوى يا خطائى كرده است كه بايد بر كلامش نكته گرفت براى آنست كه معصوم نبود و در مطلبى چنان كه بايد دقت نكرد و زود بگذشت و آن سهو در كلامش ماند كه اگر باز بار ديگر نظر مىكرد اصلاح مىفرمود ، آن كه گفت ايمان به ظن صحيح است همچنين شتابزده بود و سوء ظن بعلماء او را بدان واداشت و اگر چند بار روش خود را ميآزمود اصلاح مىكرد ( مرحوم استاد علامه شعرانى ، آخر شرح تجريد ص 595 ط 1 ، و در اين كتاب از آن جناب نكات عديدهاى نقل كردهايم ) .
نكته 741
عرش به حديث كافى چهار ركن دارد به چهار رنگ :
سفيد و زرد و سبز و سرخ ، بتدريج از صفا و خلوص به تندى و تيرگى كه بظلمت و سياهى نمىرسد . تسبيحات اربع ، اول تنزيه است مناسب با سفيدى ، و تحميد از صفات جمال به دادن نعمت كه خدا را براى خرما بخواهيم ، و لا إله الا الله آنكه پس از توجه به نعمت آنها را خدا و معبود ندانى ، و الله اكبر آن را غالب بر همه شناسى و سرخ تناسب با غلبه دارد و سبزى با تنعم و فراخى ، و صفرت تجلى ذات در خلق .
يا نور سفيد ذات بحت است بىنشان ، و صفرت تجلى ذات در خلق ، و سبزى مبدأ نعمت و حيات ، و سرخى غلبه و فناى ذوات . بيت المعمور مقابل عرش است در آسمان هفتم ، و كعبه محاذى او در زمين ، و دل مؤمن محاذى آن در بدن انسان ، يا چهار مرتبه عقل نظرى و چهار عقل عملى و چهار مرتبه ادراك :
حس و تخيل و توهم و تعقل .