برخى رفتهاند كه زبان به تشديد باء بر وزن منان است ، و ديگران به غير از اين دو دانستهاند ، حتى ابن خلكان در تاريخش چنين آورده است كه : و الصحيح أن كنيته اسمه . ولادتش در سنه هفتاد هجرى در مكه معظمه بوده است و وفاتش در سنه يكصد و پنجاه و هفت در كوفه .
ب - ديگر از آن هفت نفر ، ابو عبد الله نافع بن نعيم ( به تصغير ) مدنى مولى عبد الله بن عمر بن خطاب است . ابن نديم در فهرستش و نيز ابن حجر در تقريبش او را به نافع بن عبد الرحمن بن ابى نعيم مولى بنى ليث ضبط كردهاند و گفتهاند وى اصلا اصفهانى بوده است . سيوطى در اتقان گويد كه نافع از هفتاد نفر قرائت اخذ كرده است . وفاتش را سنه يكصد و هفده و يا يكصد و بيست هجرى نوشتهاند .
ج - و ديگر از آن هفت نفر ، ابو سعيد عبد الله بن كثير مكى مولى عمرو بن علقمة كنانى است . در سنهء چهل و پنج هجرى در مكه معظمه متولد شده است و در سنه يكصد و بيست ، نيز در مكه وفات كرده است .
د - ديگر از آن هفت نفر ، ابو عماره حمزة بن حبيب زيات كوفى است . قرآن را بر حضرت امام جعفر صادق عليه السلام قرائت كرده است و تحصيل معاش خود از وجه تجارت مىكرد ، مولد او سنهء هشتاد هجرى و وفات او در سنهء يكصد و پنجاه و شش بوده است .
ه - ديگر از آن هفت نفر ابو عمران عبد الله بن عامر يحصبى شامى است وفات او سنهء يكصد و هيجده در دمشق بوده است .
و - ديگر از آن هفت نفر ابو الحسن على بن حمزه كسائى كوفى مولى بنى اسد است . قاضى نور الله شهيد در مجالس المؤمنين آورده است كه اجتماع مردم بدرس او آنقدر مىشد كه بدشوارى اخذ و ضبط مىكردند ، لذا كرسى مىنهادند و وى
هزار و يك نكته (فارسى) — صفحة 408
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٤٠٨