علم و عمل جوهر و انسان سازند و اتحاد ادراك و مدرك و مدرك است مطلقا از ازدواج اين دو كلمه عليا يخرج منهما اللؤلؤ - و المرجان .
نكته 568
عن بعض نساء النبى صلى الله عليه و آله و سلم قالت ذبحنا شاة فتصدقنا بها الا الكتف ، فقلت للنبى ما بقى الا الكتف ، فقال كلها بقى الا الكتف ( كشكول شيخ بهائى ) در ديوان مرحوم استاد حاج ميرزا مهدى الهى قمشهاى در بيان آن آمده است :
شنيدستم رسول پاك آيين * شهنشاه سرير دانش و دين
به روزى گوسفندى كرد انفاق * به راه حق بدرويشان مشتاق
همه بذل فقيران كرد و بر خويش * نماند الا ز گردن پارهاى بيش
بگفت اى عائشه زين شاة قربان * چه مانده تا دهم در راه يزدان
بگفتا هيچ جز گردن بر آشفت * پيمبر و ز پى تعليم او گفت
جهان بىفيض حق فانى و باقى است * كسى كز حق بجانش اشتياقى است
بگو باقى است جمله غير گردن * كه نابخشيدهاى در راه ذوالمن
هر آنچ اندر رهش بنمايى احسان * بماند جاودان در نزد سبحان
چو بخشى درهمى بخشند گنجى * ببوسى غبغبى جاى ترنجى
نوازى گر تو مسكينى به نانى * نوازندت به ملك جاودانى