اهل الله پيش از خود را تصديق نكند انى رسول الله اليكم مصدقا لما بين يدى من التوراة
نكته 350
هيچ اسمى از اسماء الله تعالى مكرر نميشود زيرا كه تكرار در تجلى نيست اما تكوينا فظاهر چه اينكه اسم شريف نور مثلا در هر آنى ظهورى خاص دارد كل يوم فى شأن كه كله هو شأن است بنابراين در هر دم كه يوم است چه يوم هنگام ظهور است در اسم شريف يا نور تدبر كن
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
و قرآن را در مراتب وجوديش از عين تا كتب بنگر كه چنانچه در حديث آمده است حبل ممدود است اين حبل ممدود از فرش تا عرش است ان الله على العرش استوى .
اما لفظا فهو غير خفى ايضا چه اينكه ذاكر را در هر حال حالى خاص است و در آنحال اسمى را ذاكر است به معنايى است كه همان اسم در حال بعد به معنى ديگر است مثل الله را كه مريض و جائع و ضال ندا ميكنند آن گويد يا الله يعنى يا شافى و آن گويد يا الله يعنى يا رازق و اين گويد يا الله يعنى يا هادى زيرا انسان قرار و توقف ندارد و على الدوام متقلب است كه فارسى آن دگرگونى است شيخ اكبر در چند جاى فصوص تصريح بر اينمعنى كرده است كه صاحب قلب در قبول تجليات حق احق است نه صاحب عقل كه اين عقال است و آن در تقلب و تنوع است به فص حكمة قلبيه فى كلمة شعيبية آن كتاب كه سر مستسر است رجوع شود عارف شبسترى در گلشن راز در اينمعنى فرمود :
نيابد زلف او يك لحظه آرام * گهى بام آورد گاهى كند شام
گل آدم در آندم شد مخمر * كه دادش بوى آن زلف معطر