بذات خود است و بهيچوجه متعلق به غير خود نيست قيوم است كه كثرة المعانى تدل على كثرة المعانى و آن جز طرف سلسلهء موجودات خداى يگانه نتواند بود ، خواجه طوسى در فصل نهم نمط رابع شرح اشارات شيخ گويد : القيوم هو القائم بذاته غير متعلق الوجود بغيره على الاطلاق و هو اسم من اسماء الله تعالى .
نكته 299
للفناء ثلاث مراتب : المحو و الطمس و المحق ، فالمحو رؤية فناء الافعال فى فعله تعالى و الطمس رؤيه الصفات فانية فى صفته تعالى ، و المحق شهود كل وجود فانيا فى وجوده تعالى ففى المقام الاول لا حول و لا قوة الا بالله ، و فى المقام الثانى لا إله الا الله و فى المقام الثالث لا هو الا هو اعنى يصير الاذكار الثلاثة مقاما للذاكر فيكون مقامه مقام التحقق بها بعد طى مقامى التعلق و التحقق بها . و العبارة للحكيم المتاله السبزوارى فى تعليقاته على الشواهد الربوبيه و قد بسطنا القول فى المقام فى رسالتنا فى لقاء الله .
نكته 300
دو وجود ندارد و يكى را قرب و بعد نبود .
نكته 301
الحكمة كل الحكمة ما ورد فى الكتاب و السنة و العلم حق العلم ما صدر من مدينة العلم .
نكته 302
عزيز نسفى در انسان كامل گويد ( ص 227 ) : در ولايت خود بودم در شهر نسف شبى پيغمبر را ( ص ) بخواب ديدم فرموده كه يا عزيز ديو اعوذ خوان و شيطان لا حول خوان را مىدانى ؟ گفتم نى يا رسول . فرمود كه فلانى ديو اعوذ خوان است و فلانى شيطان لا حول خوان است ، از ايشان بر حذر باش هر دو را مىشناختم و با ايشان صحبت مىداشتم ترك صحبت ايشان كردم .
نكته 303
وقتى نجاشى پادشاه حبشه از دنيا رفت حضرت رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم مردم را در بقيع جمع كرد و از دور بر جنازه او نماز خواند ، بعد از آن خبر موت نجاشى از حبشه رسيد . نجاشى چنان كه در تواريخ مسطور است مسلمين را مأوا داد و تصديق رسالت حضرت را نمود .
نكته 304
جفار مثل حفار است گاهى بگنج مىرسد و گاهى تنها