أحسنوا الظّن باللّه و اعلموا أن للجنة ثمانية أبواب عرض كل باب منها مسير أربعمائه سنة .
بيان ابواب هشتگانه بهشت گفته آمد ؛ و عرض هرباب به مسير مذكور در روايت ناظر به تجرد نفس ناطقه انسانى وسعه رحمت حق ( سبحانه ) به بندگان اوست ، و سنه را مانند شهر و يوم و ليل و ساعت و نظاير آنها مراتب طولى است .
آن كه خواجه در فصل پانزدهم تذكره فرمود : « پس چون از سجن به سجيّن رسيد . . . » ، سجن زندان است و سجيّن زندان سخت تنگ و تاريك ؛ چنان كه لفظ مدغم و فشرده آن حاكى است .
تبصرة : كلمه 315 كتاب ما هزار و يك كلمهء مطلبى در
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
است كه شايان نقل در اين مقام است و آن اين كه : « در كتاب فصل الخطاب في عدم تحريف كتاب ربّ الأرباب به نحو مستوفى و مستدل تقرير و تحرير كردهايم كه قرآن كريم نازل بر پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم همين ما بين الدفّتين است كه در دست مسلمانان است ، و هيئت كلمات و آيات و سور و ترتيب آنها به تواتر محفوظاند ، و به حكم وحى و دستور رسول اللّه تنظيم شدهاند . اكنون در اين كلمه هدف ما اين است كه ادعيه مأثوره از اهل بيت عصمت و طهارت مثل صحيفه سجاديه و جوشن كبير و صحف و ادعيه ديگر به كريمه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
افتتاح نشدهاند . علّت عدم افتتاح آنها بدين كريمه ، احترام به حفظ حدود قرآن است كه مبادا توهم و تفوّه شود كه ادعيه مأثوره به خصوص ادعيه طوال ، با آن فصاحت و بلاغتى كه دارند ، از سور قرآنىاند .
في الكافي باسناده عن فرات بن احنف عن أبي جعفر عليه السّلام قال سمعته يقول : اول كل كتاب نزل من السماء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
( وافى ، ط 1 ، رحلى ، ج 5 ، ص 99 ) و سوره توبه به اجماع امت با
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
نازل نشده است و همه اين را مىدانستند و از ضروريات دين است . و چه بسيار ادعيه را مىبينيم كه در عبارات قدماء و نسخ پيشين مفتتح به كريمه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
نيستند و در بعد از بىتوجّهى نسّاخ و كتّاب بدان كريمه آغاز شدند . فافهم و تدبّر .