شيخ اكبر در جفر جامع و نور لامع ( الدر المكنون . . . ) گويد :
حرف الذال خلوته ثمانية أيام ، اسماؤه : ذو القوة ، ذو الطول ، ذو الجلال و الإكرام .
يكى از اسماى حسنى در بند هشتاد و نه جوشن كبير « ذارئ » است . و بسيارى از اسماى الهى مصدر به ذال معجمهاند . چند بند جوشن كبير ، همه اسماى آن بند كه هر بندى - به استثناى بند پنجاه و پنج - ده اسم است مصدر به ذال ثخّذ است .
و اسامى مصدر به دال ابجد نيز بسيار است مانند دليل و دائم و ديموم و دالّ و غيرها .
بر سر آيهاى از انفال است ، يس است
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ . . .
، و جز يس در اوائل آيات انفال چيز مناسبى نيست .
صاحب فتوحات در الدر المكنون گويد :
و لما كان احق ما تظهر فيه الخفيّات سويداء القلوب التى في الصدور و كان خليقا أن يعبر بالسين مستندا الى التمام هو قلب القرآن في كلمة يس لذلك احتوى تفصيل سورة يس على البينات التى شأنها الإبهام .
قوله :
اولش هفده و آخر سين است * متصل در وسط يس است ( 93 )
ه هوز در دائره احست به بعد وضعى هفده است ، و حرف و تنزل س است .
و در اسم اعظم شرف شمس - كه صورت آن در بيان بيت اول تصوير شده است - اولش هفده و آخرش س است .
در « ه » سخن بسيار است :
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ .
قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى .
اشهد أن محمدا عبده و رسوله .
ب در دايره ا ج ن ذ هفده است . و دايره اجنذ اين است :
ا ج ن ذ ى ل ح س ق ش و ف غ د س ض ب م خ ط ك ت ز ص ر ه ع ط
و حرف آخر قرآن س است ، و تركيب ب س بس است . عارف معروف سنائى غزنوى در اين نكته نيكو گفته است :