سورهء مؤمن است چهلمين سوره قرآن است كه سوره انجيل است . و حنه مادر مريم به وضع عددى ابجدى مشهور شصت و سه است كه اشارت به حنه انجيل است :
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ .
و بيت بعد توضيح همان بيت قبل است زيرا سه ميم به بعد ابجدى كه آن را اعداد اجزاى جفرى و عدد وسط ابجدى نيز گويند چنان كه عيانى آن را در اول جواهر الأسرار عنوان كرده است و از حضرت امام امير المؤمنين على ( عليه السلام ) روايت كرده است ، سى و نه است و چهلم آن سوره انجيل است كه از حواميم است .
دربارهء همين آيهء كريمه دل دادهاى گفته است :
دلم در بند دلدارى به دام است * كه نامش كعبه هر خاص و عام است
نشانت مىدهم گر مىشناسى * دو ميم و چار كاف و هشت لام است
اى عزيز اين عطيّه سنيّه - اعنى هديه يادشده - تحفه ثمين و نعمت محمودى است كه از بركات زيارت حضرت اشموعيل نبىّ ( عليه السلام ) نصيب اين داعى گرديده است .
قوله :
مخرج بينهاش هفتاد است * اين همه قاعده استاد است ( 57 )
در نسخ مطبوعه رائج ، اين بيت بدين صورت است :
عدد بينهاش هفتاد است * اين هم از قاعده استاد است
بيّنه اسم اعظم عليم هفتاد است ، جفر به « يا عليم » است ، و رمل به « يا خبير » .
در يك اربعين هر شبانهروزى هشت هزار و هفتصد مرتبه كلمه مباركه « عليم » بدون ياى نداء ، و با مدّ ياى عليم براى انسان معلوم و منكشف مىگردد .
يكى از اساتيد بزرگوارم - اعنى آية الله آقا سيد محمد حسن الهى تبريزى - از استادش جناب آية اللّه حاج سيد على قاضى تبريزى ( قدس سرّهما ) نقل فرموده است كه آن جناب ( اعلى الله مقامه ) اين دستور را مرحمت فرمودند كه قريب به نصف شب دو ركعت نماز ، و بعد از آن آيت آخر سوره مباركه فتح :
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ