متعالى است چنان كه در ديوان منسوب به امام عالى اعلى على است :
ثلاث عصيّ صفّقت بعد خاتم * على رأسها مثل السنان المقوّم
و ميم طميس أبتر ثم سلّم * إلى كل مأمول و ليس بسلّم
و اربعة مثل الأصابع صفّقت * تشير إلى الخيرات من غير معصم
و هاء شقيق ثمّ واو مقوّس * عليها إذا يبدو كأنبوب محجم
فياحامل الإسم الذى ليس مثله * توقّ من الأسواء تنج و تسلم
فذلك اسم اللّه جلّ جلاله * إلى كلّ مخلوق فصيح و أعجم
پارسى گو گرچه تازى خوشتر است :
أوّلى خاتمى همى بايد * كه بود پنج گوشه آن خاتم
ليك شرط نوشتنش اين است * كه نراند بر او دوباره قلم
بنويسد عقيب آن سه الف * كه صد و يازده بود به رقم
بر سر هر سه چون سنان مدّي * بكشد آن چنان كه نبود خم
بعد از آن ميم بىدمى باشد * كه بود كور و چشم او برهم
پس بود نردبان سهپايه * كه نباشد از آن زياد و نه كم
بعد از آن چار الف بود همسر * چو انامل ستاده پهلوى هم
هست آنگاهها و پس واوى * كه بو كج به هيأت محجم
ه ق
سيزده حرف باشد اين صورت * هر يكى در صفا چو باغ ارم
چار حرف وى است از تورات * چار ز انجيل عيسى مريم
پنج حرف دگر ز قرآنست * اسم اعظم همين بود فافهم
اى تويى حامل چنين اسما * ايمنى از همه بلا و سقم
نگزد مار و عقربت هرگز * نشوى تا تويى غمين و دژم
از و با و علل تو آزادى * و ز تب و درد و جملگى ألم ( 1 )
به نكته 977 كتاب هزار و يك نكته رجوع شود .
در وى - اعنى در الف - ، و در « اى » براعت استهلال است ، أما در وى كه