اصفهانى كمپانى - رفع اللّه تعالى درجاتهما - بقلم خود معظم له . در محاكمات دقيقههاى لطيف عرفانى و نظرهاى بلند فلسفى دارد كه اقتحام در آن را مجالى و وقتى وسيعتر بايد .
سيد احمد كربلائى استاد قاضى و سيد احمد كشميرى تلميذ قاضى
سؤالى از گفتار استاد در صدر تصديرش كه فرمود : « يك سلسله مكاتباتى در ميان دو استاد بزرگوارمان الخ » پيش ميآيد ، و آن اينكه تاريخ وفات سيد احمد كربلائى - رضوان اللّه عليه - چنان كه خود استاد علامه تنصيص فرمودند در 1330 ه ق بود ، و ولادت حاجى آقا ( استاد علامه طباطبائى مدظله العالى ) در آخر ذى الحجه 1321 ه ق است و براى ادامه تحصيل در 1344 ه ق به نجف اشرف مشرف شد ، پس زمان ارتحال مرحوم سيد ، جناب استاد در حدود نه سال داشت و هنوز به نجف نرفته بود كه مرحوم سيد در جوار رحمت الهى آرميد ، و معظم له در همين تصدير تصريح فرمود كه استادش مرحوم آقاى قاضى محضر مباركش را ادراك كرد و بكمالات صورى و معنوى نائل آمد ، بنابراين مقصود آن جناب از اينكه فرمود : « دو استاد بزرگوارمان سيد احمد كربلائى و شيخ محمد حسين اصفهانى » چيست ؟
ظاهرا بايد جوابش اين باشد كه چون مرحوم سيد استاد استاد بود ، جناب علامه طباطبائى تشرّفا از مرحوم سيد تعبير به استاد فرموده است . و اكنون كه بتحرير اين مبارك نامه ( سهشنبه 27 شعبان 1401 - 9 تيرماه 1360 ه ش ) اشتغال دارم حضرت استاد طباطبائى در قم تشريف ندارند تا بمشافهه حضورى بپرسم .
و در همان روز مذكور ( 4 شنبه 27 ذى الحجه 1347 ه ق ) كه بمحضر مبارك آية اللّه حاج شيخ محمد تقى آملى در تهران مشرف شدم و ايشان كه فرمودند : « در ميان شاگردان مرحوم آقاى قاضى ، ايشان - يعنى استاد طباطبائى - و مرحوم سيد احمد كربلائى كشميرى از همه بهتر بودند » اين بنده بحضور استاد