و لا قربه ساواهم فى المكان به ( نهج البلاغه خطبه 49 )
و فرمود توحيده تمييزه عن خلقه و حكم التمييز بينونة صفة لا بينونة عزلة ( خطبه 177 نهج البلاغه )
و فرمود داخل فى الاشياء لا كشئ داخل فى شئ و خارج من الاشياء لا كشئ خارج من شئ ( كناب توحيد كافى باب انه لا يعرف الا به ص 67 ج 1 )
و فرمود و هو حيوة كل شئ و نور كل شئ ( كافى ص 100 ج 1 )
و فرمود لا حجاب بينه و بين خلقه غير خلقه ( ص 201 ج 2 بحار )
و فرمود لم يحلل فيها فيقال هو فيها كائن و لم ينأ عنها فيقال هو منها بائن ( خطبه 63 نهج البلاغه و كافى ج 1 ص 104 ، و بحار ج 2 ص 200 باب جوامع التوحيد )
و فرمود هو فى الاشياء كلها غير متمازج بها و لا بائن منها ( كافى ص 107 ج 1 و ص 201 ج 2 بحار )
پس بينونت حقيقة الحقائق از خلق بينونت وصفى مثل بينونت شئ و فيئ است نه بينونت عزلى مثل بينونت شئ و شئ يعنى به صفت قهر و قدرت از آنها جدا است نه از آنها جدا باشد و همچنين به صفت نواقص امكانى و خلقى آنها از آنها جدا است ، چه بر همه احاطه شمولى دارد و قائم بر همه
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 449
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٤٤٩