زيبا و درخت و سبزه و گل علاقه داشت . اشعار زيبايى مىسرود و اشعار فراوانى از شعرا را از برمىخواند .
استاد علامه در مراتب عرفان و سير و سلوك معنوى مراحلى را پيموده بود . اهل ذكر و دعا و مناجات بود . در بين راه كه او را مىديدم غالبا ذكر خدا را بر لب داشت . در جلساتى كه در محضرشان بوديم وقتى جلسه به سكوت مىكشيد ديده ميشد كه لبهاى استاد به ذكر خدا حركت مىكرد . به نوافل مقيد بود حتى گاهى ديده ميشد كه در بين راه مشغول خواندن نمازهاى نافله است . شبهاى ماه مبارك رمضان تا صبح بيدار بود . مقدارى مطالعه مىكرد و بقيه را به دعا و قرائت قرآن و نماز و اذكار مشغول بود .
در قم هفتهاى حداقل يك بار به حرم حضرت معصومه سلام الله عليها مشرف ميشد . پياده مىرفت . در بين راه اگر پوسته پرتقال يا خيار يا موز مىديد با ته عصا آن را از مسير مردم كنار مىزد .
در ايام تابستان غالبا به مشهد مقدس مشرف مىشد .
شبها به حرم امام رضا عليه السلام مشرف ميشد و در بالاى سر مىنشست و با حال خضوع و خشوع به زيارت و دعا مىپرداخت نماز مغرب و عشاء را در جماعت آية الله ميلانى شركت مىكرد و در بين مردم در گوشهاى مىنشست .
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 131
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٣١