تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 129

مساهمون:

ص١٢٩
امام خمينى را مخاطب قرار مىدادم و چيزى مىپرسيدم جواب مىدادند و علامه طباطبائى سكوت مىكردند و خوب گوش مىدادند ، اگر از علامه طباطبائى سؤال مىكردم جواب مىدادند و امام خمينى سكوت مىكردند و خوب گوش مىدادند . يك بار بدون اينكه فرد خاصى را مخاطب قرار دهم سئوالى را مطرح كردم . هردو بزرگوار چند دقيقه سكوت كردند ، سپس علامهء طباطبائى نگاهى به صورت امام خمينى مد ظله العالى كردند و بدينوسيله كسب اجازه فرمودند . آنگاه جواب سئوال را دادند و امام خوب گوش مىدادند . استاد علامه بسيار باعاطفه و مهربان بود . دوستانش را ازياد نمىبرد و همواره با آنان در ارتباط بود . با شاگردان مخصوصش با مهربانى و عطوفت برخورد مىكرد و انس و الفت مىگرفت . و از احوال آنها كه به شهرستانها منتقل شده بودند جويا مىشد . زندگى خانوادگى او بسيار باصفا و صميميت بود . در فوت همسرش بر خلاف انتظار ما بسيار اشك مىريخت و محزون و متاثر بود . روزى به ايشان عرض كردم ! ما صبر و بردبارى و تحمل مصائب را بايد از شما بياموزيم چرا اين‌چنين متاثر هستيد ؟