فلسفه و عرفان و رياضيات و رجال و درايه و تفسير ، در درس اخلاق و عرفان عملى آقاى قاضى حضور مىيافتند و از محضر پربركتشان كسب فيض مىكردند و در اين راه به مراتب و درجاتى از تهذيب و تكامل نفس نائل آمدند . از اين دوران پربركت داستانهاى فراوان اخلاقى و سير و سلوك معنوى از استاد خويش به ياد داشتند كه گهگاه به بعض آنها اشاره مىفرمودند .
علامه انسانى بود وارسته و مهذب و خوشاخلاق و مهربان و عفيف و متواضع و با اخلاص و بىهوى و هوس و صبور ، و بردبار و شيرين و خوش مجلس .
نگارنده در حدود سىسال با استاد حشر و نشر داشتم در درس ايشان شركت مىكردم ، در جلسات خصوصى شبهاى پنجشنبه و جمعه نيز از محضر پربركتشان به مقدار ظرفيت وجودى خودم بهرهمند مىشدم . به ياد ندارم كه در طول اين مدت حتى يكمرتبه عصبانى شده باشد و بر سر شاگردان داد بزند يا كوچكترين سخن تند يا توهينآميزى را بر زبان جارى سازد . خيلى آرام و متين درس مىگفت و هيچگاه داد و فرياد نمىكرد . خيلى زود با افراد انس مىگرفت و صميمى مىشد . با هركسى حتى كوچكترين فرد طلاب چنان انس مىگرفت كه گويا از دوستان صميمى اوست . به سخن همه گوش مىداد و اظهار محبت مىفرمود . بسيار متواضع بود . هيچگاه
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 122
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٢٢