خداوند سبحان فرمود :
« إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا »
« 1 » اين قول ثقيل قرآن عظيم است ، اين كلام الهى ، قول ثقيلى است كه
« لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ » ،
« 2 » و لكن انسان آن را حمل كرده است ، اين قول ثقيل ، همان مأدبة اللّه است كه ما را دعوت بدان فرمودهاند ، اين همان سفرهء پر بركت الهى است كه ما را بسوى آن خواندهاند . اگر بنده و جنابعالى اين لياقت را نداشته بوديم كه در كنار اين سفره بيائيم و از غذاها روحانى آن بهره برداريم و نيروى روحى بگيريم و رشد عقلى تحصيل نمائيم و استكمال وجودى پيدا كنيم ، يعنى به اخلاق ملكوتى متخلق شويم و به اوصاف الهى متصف گرديم ، ما را بدان دعوت نمىفرمودند ، و اين سفره را براى ما مهيّا نمىفرمودند . اين كتاب براى ما نازل شده است ، اين سفره خوراك من و شما است :
تا خيال و فكر خوش بر وى زند * فكر شيرين مرد را فربه كند
جانور فربه شود ، ليك از علف * آدمى فربه ز عزّ است و شرف
آدمى فربه شود از راه گوش * جانور فربه شود از حلق و نوش
گوش انسان دهان جان او است ، از اين دهان مىتوانيم اين كتاب را تحصيل كنيم ، و اين قول ثقيل را حمل نمائيم و به اسرار آن برسيم . و به هرجا كه رسيدهايد اين كتاب شما را بالا مىبرد . يك آيه براى يك شخص روزنهاى است ، همان آيه براى شخص ديگر دروازهايست ، و براى ديگرى جهانى ، و براى ديگرى جهانهائى ، تا بينش و قابليت و قوهء هاضمه كسانى كه در كنار اين سفره نشستهاند چه اندازه باشد .
سفره پهن است و قابليت و استعداد هم به جنابعالى دادهاند :
هامش
( 1 ) . مزمل / 6 .
( 2 ) . حشر / 21 .