به برنامههاى اخلاقى او آگاه شوند به سجده مىافتند و اين سجده را دلالت بر اين است كه آنچه را شنيدهاند قبول كردهاند و آماده اجراى آنها هستند .
سجود اظهار خشوع است به عمل و گريه اظهار خشوع در روح ، زيرا چون آدمى تحت تأثير موعظهاى قرار گيرد اشكش جارى مىشود . اينان در برابر آيات خدا هم سجده مىكنند و هم مىگريند .
[ 59 ]
فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا
سپس كسانى جانشين ايشان شدند كه نماز را ضايع گذاشتند و پيرو شهوات گرديدند و به زودى در غى خواهند افتاد . » اين هم نشانهء ديگرى است از كسانى كه ركن اساسى دين را تباه كردند و نماز را ترك نمودند .
قرآن نمىگويد نماز را ترك كردند بلكه مىگويد نماز را ضايع گذاشتند كه ضايع گذاشتن از ترك كردن چيزى افزون دارد و آن تبديل كردن نماز است به چيزى عارى از محتوى و حقيقت . / 70 نمازى عارى از خشوع . اينان نماز را ضايع مىگذارند و از پى هواهاى نفسانى و شهوات خود مىروند آرى چنين كسانى را نصيبى جز دوزخ نيست . كه در اين آيه از آن به « غى » تعبير شده است .
/ 71
[ سوره مريم ( 19 ) : آيات 60 تا 67 ]
إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ شَيْئاً ( 60 ) جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمنُ عِبادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا ( 61 ) لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً إِلاَّ سَلاماً وَ لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيها بُكْرَةً وَ عَشِيًّا ( 62 ) تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ كانَ تَقِيًّا ( 63 ) وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلاَّ بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ ما بَيْنَ أَيْدِينا وَ ما خَلْفَنا وَ ما بَيْنَ ذلِكَ وَ ما كانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ( 64 )
رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما فَاعْبُدْهُ وَ اصْطَبِرْ لِعِبادَتِهِ