را فراموش كرد ولى اسماعيل مدت يك سال در همانجا منتظر ايستاد . اتفاقا آن شخص تصادفا از آنجا گذشت و اسماعيل را هم چنان منتظر خود ديد . از آن پس اسماعيل را درست قول و وفا كننده به وعده ناميدند .
سه قاعدهء تربيتى
[ 55 ]
وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا
و خاندان خود را به نماز و زكات امر مىكرد و نزد پروردگارش شايسته و پسنديده بود . » در اين آيه سه مسئله مهم است :
يكى آن كه مهمترين اركان تربيت خانوادگى تربيت فرزندان است به اداى نماز . زيرا نماز پايه و اساس ديگر اعمال نيك است و نماز سبب تقرب انسان به خدا مىشود .
ضرورتى ندارد كه كودك خود را به انجام همهء واجبات و اخلاقيات از خرد و كلان آنها تلقين كنى . بلكه اگر ميان او و خدا يك رابطهء ايمانى ايجاد كنى بقيه كارها خود به خود به سامان خواهد آمد . اين رابطه به وسيلهء نماز است و بس .
چون / 67 فرزند در كودكى مؤمنى صادق گرديد هنگامى كه بزرگ شود علاوه بر واجبات مستحبات را هم به جاى خواهد آورد . اما اگر ايمانش بر پايهء استوارى قرار نداشته باشد ، مسلم است ، اگر از تعاليم دينى هم بر خوردار باشد به حالش سودمند نخواهد بود .
نماز كارى است منظم و هر شبانه روز پنج بار به انجام آن پرداختن كارى دشوار است . اگر كسى از كودكى به نماز عادت كرده باشد نماز جزيى از زندگىاش خواهد بود ، چنان كه گويى هرگز از آن احساس بىنيازى نخواهد كرد .
مطلب دوم زكات است . به معنى يك فريضهء خاص كه به غلات چهارگانه و ستوران سه گانه و زر و سيم تعلق مىگيرد . گاه نيز زكات به معنى مطلق انفاق و عطاست . در هر حال خود ورزشى است براى اين كه انسان را بياموزد كه فقط به خود نپردازد بلكه به مردم ديگر نيز توجه كند .