هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا ( 65 ) وَ يَقُولُ الْإِنْسانُ أَ إِذا ما مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا ( 66 ) أَ وَ لا يَذْكُرُ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ يَكُ شَيْئاً ( 67 )
/ 72
آخرت محصول مزرعه دنيا
رهنمودهايى از آيات :
يك خانواده برتر و شريف در اين دنيا خانوادهاى است كه در سراى خود بهشتى معنوى ايجاد كند كه تا حدودى به بهشت جاويدان اخروى شبيه باشد .
هر كس كه در اين دنيا در چنان بهشتى زيست كند شايسته است كه در آخرت هم به بهشت رود . در بهشت آخرت آدمى به حد وفور از آسايش روح و رفاه جسد برخوردار است . در بهشت دنيوى نيز چنين حالتى است . آسايش معنوى سلامت و آرامش است آن كه در چنين بهشتى است به راستى از هر لغو و ناشايستى به دور است . او بر قلهاى رفيع فرا رفته كه از آنجا بر زندگى اشراف دارد . در جوى كه او براى خود آفريده نه از بيمارى و وحشت و حزن خبرى است نه از حسد و عقدههاى روحى اثرى . اينها عواملى است كه زندگى را به كام آدمى تلخ و تيره و تار مىكنند .
هر كه از آنها دورى گزيده باشد از هر خطر رهايى يافته است .
در روز قيامت پروردگار ما پرهيزگاران را به بهشت جاويدان داخل مىكند ، زيرا پرهيزگاران از هر چه سبب چنين انحرافها و فسادها مىشوند دورى گزيدهاند .
آخرت حاصل دنياست و بازتاب اعمال ما در اين جهان است . چنان كه قرآن مىفرمايد آخرت ميراث دنياست . هر چه در دنيا عمل كنى در آخرت آن را به ارث مىبرى .