تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥
شتاب نمىكند . [ 130 ] چگونه مىتوان از فراموشكارى رهايى يافت ؟ به دو چيز : اولا : صبر .
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ
بر آنچه مىگويند شكيبا باش . » عدم تأثر به سخن كفّار و افكار منفى ايشان و پرهيز از متابعت از سخن آنان . دوم : ذكر خدا و تسبيح او به طور مداوم .
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
و پروردگارت را پيش از طلوع خورشيد . » يعنى نماز صبح .
وَ قَبْلَ غُرُوبِها
و پيش از غروب آن به پاكى بستاى . » يعنى نماز عصر .
وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ
و در ساعات شب . » نماز مغرب و عشاء .
وَ أَطْرافَ النَّهارِ
و اول و آخر روز تسبيح گوى . » / 254 يعنى وسط روز كه نماز ظهر است .
لَعَلَّكَ تَرْضى
شايد خشنود گردى . » اين جمله در برابر « تنگى معيشت » است كه در آيه پيشين آمده بود . « معيشت تنگ » از آن انسانى است كه خود را در زندان محدود حيات حبس كرده . اما زندگى گشاده ، زندگى انسانى است كه به قضاى خداوندى راضى است . / 255

[ سوره طه ( 20 ) : آيات 131 تا 135 ]

وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى ( 131 ) وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 205 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي