وَاصْطَبِرْ عَلَيْها لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى ( 132 ) وَ قالُوا لَوْ لا يَأْتِينا بِآيَةٍ مِنْ رَبِّهِ أَ وَ لَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ ما فِي الصُّحُفِ الْأُولى ( 133 ) وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولاً فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى ( 134 ) قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ وَ مَنِ اهْتَدى ( 135 )
/ 256
جنبههاى منفى روح انسان
رهنمودهايى از آيات :
سورهء طه براى ما از انسان سخن گفت و براى ما خبرهاى چهار نمونه از نمونههاى بشرى را بيان داشت . آن چهار عبارتند از موسى ، هارون ، كه در اوج اعلاى انسانيت بودند . سپس ساحران كه پس از گمراهى هدايت يافتند آن گاه فرعون كه در حضيض گمراهى بود و سرانجام لشكريان فرعون كه فرعون آنان را به خوارى افكنده و گمراهشان كرده بود و هيچگاه روى هدايت نديدند .
در پايان سوره خلاصهاى از مطالب پيشين آمده است و جنبههاى منفى روح انسان را بيان مىدارد ، پس از آن كه به عوامل انحراف مىپردازد . اگر انسان خود را بشناسد و به عوامل مؤثر در نفس خود پى ببرد مىتواند راه درست را برگزيند .
قرآن در اين سوره چشم ما را به حقيقت وسوسههاى شيطان مىگشايد و به ما مىآموزد كه نسيان ( و عدم عزم ) و غفلت از مكر شيطان و اهمال در ياد خدا بشر را از بهشتش كه همه امن و آسايش است به زمينى كه سراسر اختلاف و منازعه است